Ορισμός και επιπολασμός

Ο βρυγμός είναι μια στοματική συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από ακούσιο σφίξιμο ή τρίξιμο των δοντιών. Από επιδημιολογική άποψη, επηρεάζει μεταξύ 9% και 48% του πληθυσμού. Αυτή η μεγάλη διακύμανση οφείλεται στη δυσκολία επίτευξης μιας σταθερής συναίνεσης σχετικά με τα διαγνωστικά κριτήρια, ειδικά επειδή πρόκειται πρωτίστως για συμπεριφορά, η οποία συχνά αξιολογείται μέσω κλινικών παρατηρήσεων ή αυτοαξιολόγησης.

Le bruxisme est l'ensemble des tensions ressenties dans la bouche à un moment ou à un autre de la vie. Le grincement des dents, surtout la nuit, est l'une des causes du bruxisme, mais ce n'est pas la seule : le serrement des dents (dents “collées” sans bruit associé) et la tension ressentie au niveau des muscles de la mâchoire, du masséter ou de la langue font également partie du bruxisme. 

Καλό είναι να γνωρίζετε: η στάση ηρεμίας της γνάθου είναι η εξής: ένα μικρό κενό μεταξύ των δοντιών πάνω και κάτω, η γλώσσα βρίσκεται στον ουρανίσκο (στη λεγόμενη ”τραχιά“ περιοχή) πίσω από τα μπροστινά δόντια, τα χείλη είναι κλειστά το ένα πάνω στο άλλο, και η θέση των ώμων είναι χαλαρή. Παράδειγμα: είναι ακριβώς η ίδια στάση σαν να θέλετε να φυσήξετε ένα ελαφρύ ρεύμα αέρα για να δροσίσετε τη σούπα σας που είναι λίγο πολύ ζεστή.

Το σαγόνι είναι μια αρθρική άρθρωση. Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν τάση σε αυτό το μέρος του σώματος. Ωστόσο, μπορεί να εμφανιστεί τάση ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων χρήσεων, όπως η μάσηση ή η ομιλία. 

Ζητάτε να μάθετε αν είναι σοβαρό; Pas du tout! Πρόκειται για μια φυσιολογική φυσιολογική αντίδραση που το νεύρο προκαλεί όταν αισθάνεται επιθετικό. Το άγχος είναι ένας ιδιαίτερα ευαίσθητος παράγοντας για το νεύρο. 

Αν θέλετε να μειώσετε το βρυγμό των δοντιών σας, τους πόνους ή τη φθορά των δοντιών σας, θα πρέπει να προσπαθήσετε να δουλέψετε πάνω στο στοιχείο του “στρες” που υπάρχει για να το μειώσετε στο μέγιστο!

Σε αντίθεση με τα προβλήματα της κροταφογναθικής άρθρωσης (TMD), τα οποία είναι πιο δύσκολα, και τα οποία αγγίζουν περίπου 15 % του πληθυσμού, με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης στις γυναίκες, ο μώλωπας είναι πιο δύσκολο να καταγραφεί και ποικίλλει ανάλογα με το πλαίσιο (συμπεριφορικό, βιολογικό, ψυχοκοινωνικό).

Τύποι βρυγμού

Ο βρουξισμός διαιρείται σε δύο κύριες κατηγορίες :

• Βρυγμός εν εγρηγόρσει όταν συμβαίνει κατά τη διάρκεια της ημέρας, συχνά ως απάντηση στο άγχος ή τη συγκέντρωση.
• Βρυγμός ύπνου : συμβαίνει τη νύχτα, μερικές φορές αναφέρεται από τον σύντροφο λόγω του θορύβου που παράγεται.

Υπάρχουν επίσης τέσσερις συγκεκριμένες μορφές βρυγμού:

1. Σφίξιμο : επαφή σκληρή και συχνά ακούσια των δοντιών.
2. Τριγμός : principalement observé la nuit, souvent audible.
3. Αγκύρωση μυϊκή ένταση χωρίς οδοντική επαφή, τυπική των στιγμών άγχους.
4. Ώθηση κινήσεις των γνάθων χωρίς επαφή των δοντιών, που παρατηρούνται συχνά σε ηλικιωμένους ή υπό ορισμένες φαρμακευτικές αγωγές (μυοχαλαρωτικά, αντικαταθλιπτικά).

Παράγοντας κινδύνου ή συμπεριφορά;

Ο βρυγμός κυμαίνεται μεταξύ ενός απλού συμπεριφορά και ένα παθολογική οδός, ανάλογα με τη συγκυρία. Στο παιδί, για παράδειγμα, μπορεί να θεωρηθεί ως μια φυσιολογική φυσιολογική διεργασία που συνδέεται με την ανάπτυξη, ενώ στον ενήλικα μπορεί να εξελιχθεί σε μια φυσιολογική διεργασία που συνδέεται με την ανάπτυξη. παράγοντας κινδύνου αν συνδέεται με πόνο, δυσλειτουργία ή φθορά των δοντιών.

Θα μπορούσε ακόμη και να θεωρηθεί ένα παράγοντας προστασίας. Πράγματι, τρέχουσες μελέτες διερευνούν την πιθανότητα ότι ο βρυγμός μπορεί να είναι ευεργετικός για ορισμένες παθήσεις, όπως η υπνική άπνοια, αυξάνοντας τη διαπερατότητα των αεραγωγών.

Εξέλιξη του παραδείγματος: μια πιο διακριτική οπτική
Η ερμηνεία του βρουξισμού έχει εξελιχθεί. Auparavant considéré uniquement comme un “mauvais garçon” - un comportement nuisible - il est désormais perçu comme plus complexe. L'essentiel est de comprendre le στιγμή και το contexte στα οποία συμβαίνει. Ο ημερήσιος βρυγμός, για παράδειγμα, μπορεί να είναι ευεργετικός βραχυπρόθεσμα βελτιώνοντας τη συγκέντρωση, αλλά γίνεται προβληματικός εάν επιμένει για πολύ καιρό. Ο νυχτερινός βρυγμός στα παιδιά συχνά θεωρείται φυσιολογικός και ευεργετικός.

Αιτίες και συννοσηρότητες

Ο βρυγμός οφείλεται κυρίως κεντρικό, δηλαδή ότι ο εγκέφαλος είναι η αφετηρία. Διακρίνουμε:

1. Ψυχολογικές αιτίες το άγχος, τα αρνητικά συναισθήματα ή οι δύσκολες φάσεις ζωής είναι συχνά πυροδοτούντες παράγοντες, ιδιαίτερα για τον βρυγμό κατά την αφύπνιση.
2. Βιολογικά αίτια : γενετικοί ή νευροχημικοί παράγοντες, ή διαταραχές του ύπνου όπως η αποφρακτική υπνική άπνοια, μπορούν επίσης να προκαλέσουν βρυγμό.
3. Οι κοινωνικές αιτίες το αλκοόλ, ο καπνός, τα ναρκωτικά, η καφεΐνη και ορισμένα φάρμακα (υπνωτικά, αντικαταθλιπτικά) συχνά ευθύνονται.

On a longtemps pensé que l’οδοντική παρεμβολή était une cause de bruxisme, mais cette théorie a été rejetée par des recherches récentes. Le bruxisme est désormais considéré comme un comportement lié davantage à des facteurs psychosociaux qu'à des facteurs dentaires.

Κλινικές συνέπειες

Les conséquences du bruxisme peuvent allerent de légères à graves :

• Οδοντιατρικό φθορά, κατάγματα, πόνος και απώλεια εμφυτευμάτων.
• Περιοδοντική : récession gingivale, perte osseuse et mobilité des dents.
• Morphologique : hypertrophie des masséters, exostoses osseuses, indentations de la langue.
• Μυϊκό και αρθρικό σύστημα : πόνοι και μπλοκαρίσματα κατά διαστήματα, κυρίως κατά το ξύπνημα.

Αξιολόγηση και διάγνωση

Η αξιολόγηση του βρυγμoύ βασίζεται πρωτίστως σε μία αναμνήσεις λεπτομερής, με έμφαση στις συνήθειες του ασθενούς και σε πιθανούς παράγοντες κινδύνου (γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, διαταραχές ύπνου, ψυχοδραστικές ουσίες). Ενδοστοματικές και εξωστοματικές εξετάσεις επιτρέπουν την ανίχνευση των σχετιζόμενων κλινικών σημείων. Εργαλεία όπως το ΣΤΑΜΠ (Τυποποιημένο εργαλείο για την αξιολόγηση του βρουξισμού) ou le Μπρουξκριν μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την απλοποίηση της αξιολόγησης του επαγγελματία.

Θεραπευτικές προσεγγίσεις

Βρυγμός εν εγρηγόρσει

Ο βρυγμός ξύπνιου συχνά ασυνείδητος και ακούσιος, καθιστώντας την επίγνωση ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση. Η προσέγγιση βασίζεται στην εκπαίδευση του ασθενούς και την αποδραματοποίηση, συχνά μέσω γνωσιακών-συμπεριφορικών θεραπειών όπως η βιοανάδραση ή εφαρμογές όπως BruxApp.

Βρυγμός ύπνου

Οι ασθενείς που πάσχουν από νυχτερινό βρυγξιμό ωφελούνται από τεχνικές που αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητα ύπνου. Όσο περισσότερο χρόνο ένας ασθενής περνά σε βαθύ ύπνο, τόσο λιγότερο είναι πιθανό να τρίξει τα δόντια του. Συσκευές όπως οι νάρθηκες οδοντικών μπορούν να προστατεύσουν τα δόντια, παρόλο που δεν προλαμβάνουν τον βρουξισμό σε αυτά.

Des traitements plus invasifs, comme le μπότοξ, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανακούφιση του μυϊκού πόνου, αλλά δεν τροποποιούν τη συμπεριφορά του βρυγμού. Κάποια φάρμακα, όπως η Κλοναζεπάμη, μπορούν να συνταγογραφηθούν, παρόλο που παρουσιάζουν κινδύνους εξάρτησης ή επιδείνωσης της άπνοιας ύπνου.

Συμπέρασμα: ένα δίκοπο μαχαίρι

Ο βρουξισμός, που συνήθως αντιμετωπίζεται με αρνητικό τρόπο, μπορεί να αντιμετωπιστεί από μια νέα οπτική γωνία. Ανάλογα με τη συγκυρία, μπορεί να είναι ωφέλιμος, ουδέτερος ή προβληματικός. L'objectif de la prise en charge du bruxisme est d'adapter les traitements aux besoins spécifiques du patient, tout en considérant le bruxisme comme un συνεχές tensions musculaires, dont l'intensité peut varier en fonction de facteurs internes et externes. L'éducation et la gestion des facteurs de risque sont essentielles pour éviter que le bruxisme ne devienne pathologique.

Κύριο μήνυμα : Ο βρυγμός δεν πρέπει να θεωρείται συστηματικά ως διαταραχή, αλλά ως σημείο ή ένας σύμπτωμα της μυϊκής και συμπεριφορικής ισορροπίας, να παρακολουθείται και να επιβαρύνεται ανάλογα με τις εκδηλώσεις της.