Ο μηχανισμός του λεγόμενου μετα-τραυματικού πονοκεφάλου είναι σύνθετος, όπως και η αποκατάστασή του, η οποία περιλαμβάνει πολλαπλές θεραπείες (ιατρικές, φυσιοθεραπευτικές, ψυχολογικές κ.λπ.).  

Για να υπάρχει πονοκέφαλος μετά από τραυματισμό, πρέπει να έχει προηγηθεί άμεσο (στο πρόσωπο ή στο κεφάλι) ή έμμεσο (τροχαίο ατύχημα, πτώση από σκάλες) κρανιοεγκεφαλικό τραύμα. Μια πληθώρα δομών και μηχανισμών εμπλέκονται. Είναι πιθανές παροδικές βλάβες ιστών. Άλλες συναφείς διαταραχές ή σύνδρομα μπορεί να είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν. 

Ένας από τους μηχανισμούς που μπορεί να συμβεί σε εσάς, μετά από τραυματισμό, είναι η εμφάνιση στρατηγικών αποφυγής (συχνά λόγω φόβου ή/και πόνου) ή η αποπροσαρμογή των μυών του αυχένα, δημιουργώντας ερεθισμό στην περιοχή που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πονοκεφάλους παρόμοιους με τις αυχενογενείς κεφαλαλγίες. 

Να είστε σίγουροι, είναι φυσιολογικό να αισθάνεστε εξαιρετικά κουρασμένοι μετά από ένα τραύμα. Δεδομένου ότι ο πόνος είναι παρών σχεδόν συνεχώς, ο εγκέφαλος πρέπει να αντιμετωπίσει μια συνεχή ροή πληροφοριών. Αυτή η ροή οδηγεί σε έναν μηχανισμό υπερδιέγερσης και υπερ-επιστράτευσης στον εγκέφαλο και σε διάφορες άλλες δομές, η οποία προκαλεί κόπωση. Η αναζήτηση λέξεων μπορεί επίσης να είναι ένα μετατραυματικό σύμπτωμα, όπως και η κόπωση, το οποίο υποχωρεί μέσα σε λίγες εβδομάδες έως μερικούς μήνες. Οι διαφορετικές δομές χρειάζονται χρόνο για να επουλωθούν σωστά.

Μετατραυματικό στρες:

Το μετατραυματικό άγχος είναι η συνέπεια διαφόρων αντιδράσεων που μπορεί να εμφανιστούν μετά την έκθεση σε μια κατάσταση που διαταράσσει την ασφάλεια του ατόμου σε σχέση με τη ζωή, τις συνήθειες ή την ύπαρξή του. De nombreux événements peuvent être considérés comme traumatisants (φυσικές καταστροφές, ατυχήματα, βιαιοπραγίες κ.λπ.). 

Ένα τραυματικό γεγονός θα κλονίσει βάναυσα την ψυχή σας, πυροδοτώντας εξαιρετικά ενεργοβόρους μηχανισμούς άμυνας για την αντιμετώπιση των κινδύνων, περνώντας από μια σχετική ηρεμία σε ακραίο άγχος. 

Η πιο κοινή μορφή άγχους στο μετατραυματικό στρες είναι ο φόβος του θανάτου, με την ιστορία της ζωής σας να περνά μπροστά από τα μάτια σας. Τα συναισθήματά σας κατακλύζουν εντελώς το μυαλό σας, εμποδίζοντάς σας να τα διοχετεύσετε. 

Στην πραγματικότητα, η αποσύνδεση του εγκεφάλου και η αποτυχία των αμυντικών μηχανισμών είναι που προκαλούν το μετατραυματικό στρες. Ο Φρόυντ ήταν ο πρώτος που μίλησε γι“ αυτήν την έννοια, γνωστή τότε ως ”νεύρωση πολέμου». 

Υπάρχουν δύο τύποι μετατραυματικού στρες: 

Το οξύ στρες εμφανίζεται αμέσως μετά την έκθεση στο τραύμα. Προκαλεί διαταραχές του ύπνου, μια αίσθηση συνεχούς βίωσης του τραύματος και την εμφάνιση συμπτωμάτων άγχους. 

Το άγχος εξελίσσεται σε χρόνιο 2 έως 3 μήνες μετά το τραύμα, προκαλώντας μόνιμα συμπτώματα. Ένα αγχωτικό και καταθλιπτικό πρόβλημα εγκαθίσταται, με απώλεια εμπιστοσύνης στον εαυτό του και στις ικανότητές του, και αποφυγή κοινωνικών επαφών...

Για να ελαχιστοποιηθεί ο αντίκτυπος των διαφόρων μετα-τραυματικών εκδηλώσεων, συνιστάται η αναζήτηση βοήθειας εντός 72 ωρών από την έκθεση στο τραύμα. 

Όταν υπάρχει άγχος, κινητοποιεί τέτοιες άμυνες που ο εγκέφαλός σας αγωνίζεται συνεχώς για να ενσωματώσει σταδιακά αυτή την εμπειρία και να την κάνει ένα επεισοδιακό στοιχείο της ζωής σας. 

Όταν συμβαίνει ένα αγχωτικό γεγονός απουσία τραύματος, οι άμυνες κινητοποιούνται και επιτρέπουν την ενσωμάτωση της κατάστασης ως ένα κεφάλαιο της ζωής, διευκολύνοντας την μετάβαση σε άλλα πράγματα.